Het is Minoes niet ontgaan dat Gray er niet meer is. Al anderhalve dag zoekt ze met een huilerig gemiauw het hele huis door op zoek naar haar zoon. Steeds eindigt de zoektocht bij mij. Dan kijkt ze me aan met een blik van ‘nu is het leuk genoeg geweest, waar is hij’. Ik kan haar wel vertellen dat Gray nooit meer thuis komt, maar dat snapt ze toch niet. Ze zal vanzelf wennen aan het idee. Waarschijnlijk volgt over twee weken hetzelfde ritueel als Turtle naar haar nieuwe baas gaat. Asraël blijft namelijk hier wonen.

Om 19.45 uur vanavond heeft de dierenarts Gray laten inslapen. Een best wel emotioneel moment. Lichamelijk was hij namelijk zo gezond als een vis. Gray is vanmiddag boven tussen de spijlen door van de balustrade gegleden en kwam beneden helaas niet goed op zijn pootjes terecht. Hij brak bij de val zijn bovenbeen van zijn linkerachterpoot. Dit is alleen met hele dure operaties te herstellen als het überhaupt al hersteld. Hoe lief ik hem ook vind en hoe vreselijk het alternatief ook is, dit was gewoon geen optie. Dat gold overigens ook voor de ‘amputatie mogelijkheid’. Gray is vredig gestorven. We zullen aan hem blijven denken. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Wie de laatste tijd regelmatig op de ‘kittens cam’ keek, zag meer een lege doos dan een gevulde. De kittens worden groot en rennen veel liever door het huis. Als ze willen bijkomen liggen ze liever op Minoes haar plek op de bank. Zo moeder, zo zoon en dochter. Tijd dus om de ‘kittens cam’ offline te halen. Aan de statistieken te zien is er veel naar Kingmanet TV [LIVE] gekeken. Vooral de eerste weken.

Morgen zijn er weer nieuwe foto’s te zien van de kittens. Die worden natuurlijk nog wel steeds aangevuld tot ze het huis uitgaan.

Op zo’n ‘rare’ warme maandag als vandaag die aanvoelt als een zondag, maar weer eens een paar foto’s van de kittens. Daar kon ik donderdag een hele mooie ‘portretfoto’ van maken. En vandaag maakten ze zich net als mamma en de baas niet zo druk. Daar was het toch echt te warm voor.