Dan is dit 8 dagen lang ons uitzicht. Het is een keer wat anders dan samen op wintersport. Al zullen we dat ook zeker blijven doen.

Zo… het ging hier net even te keer als een dolle. Toch is het best mooi om vanuit de slaapkamer veilig en droog te kijken naar de bliksem en keiharde regen.

Met een beetje geluk doet de straatverlichting om mijn huis het vanavond weer. Vorige week maandag was alles opeens pikkedonker. De avond en nacht ervoor brandde alles nog prima. Ze hadden die maandag een kabel in de grond opnieuw ‘gelast’, zo vertelde de lantaarnpalenmaker mij vandaag. ‘Die zat op het hoofdnet en niet op het aansluitpunt’. Tuurlijk. Vervolgens deden 7 lantaarnpalen het die avond niet meer. Nadat ik en ook mijn buurman dinsdagochtend hadden gebeld met de gemeente, groeven de lantaarnpalenmakers die dag de straat opnieuw open. ‘s Avonds deden 5 het nog niet. Woensdag maar weer gebeld. Diezelfde middag waren ze er weer. Inderdaad, nog steeds deed niet alles het. 3 stuks om precies te zijn. Donderdag was het hemelvaart en vrijdag een verplichte vrije dag, dus 4 dagen duisternis bij mij voor de deur. Met een beetje geluk branden vanavond ook deze laatste 3 weer. Dat moet wel, want de straat ging vandaag helemaal open in plaats van een klein stukje.

Update 26 mei, 13.35 uur: Eureka… Gisteravond brandde alles weer. Dus ook die 3 lantaarnpalen die een week lang ‘uit’ stonden.

Wie regelmatig naar de kittens op de webcam kijkt, ziet steeds vaker een lege doos. Ze laten zich hier namelijk niet meer in ‘opsluiten’. Continu zijn ze aan de wandel. Zo hebben ze de voerbakken al ontdekt. Toch ‘zuigen’ ze nog steeds geregeld bij mama. Van de kattenbak moeten ze nog niet veel hebben, ook al geeft moeder Minoes het goede voorbeeld. Ik vind hier en daar zo nu en dan ook een plasje op de vloer. Dan grijpt baas Egbert even in en worden ze op de kattenbak gezet. Verder vinden ze het heerlijk om tegen het buitenraam te liggen en de trap naar boven is ook best wel interessant.

Ik ben in het bezit van zo’n prachtig Nespresso apparaat. Ik had deze koffiemachine al voordat George Clooney hem had ontdekt. De koffie die er uit komt is echt verrukkelijk. Vooral de cappuccino die ik er altijd mee maak. Het type dat ik heb kan namelijk ook koude melk opschuimen. Iedere keer als de capsules op zijn, dan realiseer je wel weer dat het eigenlijk best wel dure koffie is. Voor 40 nieuwe capsules betaalde ik afgelopen week bij de Bijenkorf 14 euro. Ach, qua kwaliteit komt de Senseo niet eens in de buurt van Nespresso. Bovendien krijg je er in het warenhuis ook nog een mooi chique tasje bij zodat je er in stijl mee over straat kan. Als je de capsules besteld via internet worden ze namelijk bezorgd in een ordinaire kartonnen doos.

Woensdagavond. Ik reed in Amsterdam op een voor mij onbekende weg. Het was er erg rustg. Je mag daar 70. Dat reed ik dus ook. Ik zag dat ik een kruising naderde met verkeerslichten. Een paar meter verder passeerde ik een bord met 50 erop. Ik liet daarom mijn gas los. Ik remde niet. Het verkeerslicht stond namelijk op groen. Precies op de plek van dat bord helt de weg schuin naar beneden. Hierdoor liep mijn snelheid minder snel terug dan normaal. Bij het naderen van het verkeerslicht tikte mijn snelheidsmeter net geen 60 aan. Ik zag dat er een flitspaal stond. Voor de zekerheid wilde ik nog bijremmen. Het had al geen zin meer. In mijn spiegel zag ik een flits. Jammer.

In 2008 heb ik geen enkele verkeersboete gehad. Dat vind ik voor iemand die ruim 60.000 kilometer per jaar met de auto aflegt en ook wel eens te hard rijdt een knappe prestatie. Er wordt namelijk heel wat afgeflitst in dit land. Nu hebben ze me toch weer eens weten te verrassen. Ik was gewoon lekker rustig naar huis aan het rijden. Ik had geen enkele haast. Alleen daar was ik net iets te laat met het terugnemen van mijn snelheid. Had ik nou maar gewoon roekeloos op mijn rem getrapt bij dat bord van 50. Terecht dat ik hier meteen keihard voor afgestraft wordt…

Wat leuk zeg! De NCRV zendt sinds gisteren een docusoap uit over mijn oude school De Rietlanden in Lelystad. In De klas van 2009 gaat het eigenlijk over 8 leerlingen die gevolgd worden tijdens hun eindexamenperiode. Ik zat net de eerste aflevering te kijken en ik vond het leuk. Misschien kwam dat ook wel doordat alles zo herkenbaar was; de beelden van en in de school, Discotheek Mystic, Lelystad zelf en ik zag ook nog een paar bekenden door het beeld lopen. Voormalige leraren van mij heb ik nog niet gezien, maar er komen nog heel wat afleveringen. Ik blijf deze docusoap zeker volgen.

Ik deed van mijn 12e tot mijn 16e de mavo (die bestond toen nog) op De Rietlanden. Dat was van 1988 t/m 1992. Ook al heb ik niet alleen maar fijne herinneringen aan deze school, het was wel een goede en prima school. Ik was nou eenmaal niet het populairste jongetje van de school, omdat men vond dat ik anders was. Tja, dan ben je wel eens het pispaaltje. Ach, ik heb er niet onder geleden en ik vind dat ik goed terecht ben gekomen. Ik heb een leuke baan, een eigen huis, een druk sociaal leven, fijne familie, ben gezond en ik voel me gelukkig. Dat ik op mijn 33e alweer 2 jaar vrijgezel ben, doet daar niets aan af. Het niet hebben van een partner voelt nu (nog) niet als een gemis.

De klas van 2009, iedere schooldag om 19.00 uur op Nederland 3. De herhaling is de volgende schooldag op Nederland 1. Meestal rond 15.30 uur.

Even een logje van iemand anders dan Egbert. Eigenlijk mag ik (Patrick) dit helemaal niet, maar ik heb een héle trieste mededeling zo vroeg op de morgen.

Ik weet niet hoe ik het precies hier moet neerzetten, maar ik doe het maar. Onze goudvis, Remi, is vannacht overleden. Die ouwe boef had van de week een grondkruiper te pakken en dat beestje had flink huisgehouden in Remi. De afgelopen dagen zwom hij vrolijk weer als vanouds maar toen ik net thuis kwam van de radio; lag hij op de bodem. Dood.

Vaak tikte ik op het aquarium, in de hoop dat hij zou reageren. Maar… Hij reageerde niet.

Het prachtige aquarium zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou. Alleen ik zit wel met een probleempje, grote reus Egbert slaapt én ik ben dus panisch om een vis aan te raken. Hoe ga ik hem er uit krijgen? Of zal ik hem laten zitten drijven?

Twee doden in één week. Ongelovelijk.

Welterusten.

Het begon vanmorgen als een spontaan idee voor de nieuwe eigenaren van de kittens. Na een klein dagje knutselen is het een feit. Op de doos van de kittens staat tot ze naar de nieuwe bazen gaan 24 uur per dag een webcam gericht. En zo is er opeens ook live video op Kingmanet.nl!

UPDATE 7 juni 2009: Kingmanet TV [LIVE] is gestopt. Klik hier voor meer informatie.

Het is vandaag niet alleen moederdag, maar ook 2 en een halve week geleden dat de kittens geboren werden. Alle drie groeien nog steeds als kool, ze hebben de ogen inmiddels wagenwijd open en worden steeds actiever. Zo beginnen ze in de doos al te lopen en tegen de wand te klimmen. Het is dus een kwestie van dagen en dan moet ik in mijn huis echt opletten waar ik loop. Er kan zo maar een ontsnapte kitten over de vloer kruipen. Onder strenge toezicht van moeder Minoes – die haar kittens buitengewoon goed verzorgd – mochten Turtle, Asraël en Gray zich zojuist even begeven op het gladde ijs… eh… laminaat. 

 
Klik op de foto voor een grotere versie.

Zie ook: 22 april, 23 april en 24 april 2009