De vrij veilig filmpjes hebben vooral voor homo’s weinig impact, las ik laatst. Tja, ze zijn of niet leuk, te flauw voor woorden of zo niet aansprekend. Misschien moet ‘Sugar baby love’ van ‘The Rubettes’ gewoon opnieuw worden uitgebracht met onderstaand filmpje als videoclip. Ik vind dit Franse filmpje een mooi reëel voorbeeld van hoe het ook kan.

Rufes II (de hond van mijn ouders) en Bo (de hond van de schoonouders van mijn zus Hilly) zijn vriendjes. Hele goede vriendjes. Samen zijn ze bij de fotograaf geweest die een mooie foto van het tweetal wist te maken.

 Klik op de foto voor
 de originele versie

Mijn woonplaats Lelystad bouwt aan haar toekomst. De gemeente is daar althans druk mee bezig. Zo is het gebied tussen het station en de Wissel (de belangrijkste winkelstraat van de stad) al een paar jaar een enorme bouwput. Het begon met heel veel slopen en het omleggen van wegen. Nu zijn ze al een behoorlijke tijd aan het bouwen en aan het herinrichten.

Tussen het station en de Wissel komen veel nieuwe winkels van grote ketens die Lelystad nog niet heeft en ook echt nodig heeft voor een stad met ruim 71.000 inwoners. De bouw daarvan is inmiddels in volle gang. In 2009 moeten de eerste winkels open gaan. Ook het Stationsplein is flink op de schop gegaan. De oude situatie was best wel lelijk met grindtegels, suffe bloemperkjes en een onduidelijke looproute naar het centrum. Inmiddels ligt er mooie nieuwe bestrating op het Stationsplein, hebben de bussen en taxi’s een nieuwe plek en zijn de bloemperkjes voor mooie bomen vervangen. Nu de afwerking nog zoals nieuwe bushokjes en bankjes om op te zitten. Daarna is het station zelf aan de beurt. Dat wordt twee keer zo groot vanwege de aanleg van de Hanzelijn.

Ik ben vanmiddag eens wezen kijken in het gebied en ik vind het echt mooi worden. Ook al is het nog lang niet af, het is nu al een verbetering met hoe het was. Als het straks echt af is, mag Lelystad best trots zijn op haar nieuwe entree.

Voor een grotere versie, klik op de bewuste foto.

Wil ik vanochtend m’n bed verschonen, vind ik opeens Minoes onder het dekbed.
En dan nog verbaasd doen ook.

Ik kan best een beetje koken hoor!

Al een tijdje is internet op mijn ‘gewone’ computer verschrikkelijk traag. Op mijn laptop was de snelheid van het wereldwijde web wel goed. Ik dacht dat het trage internet kwam door XP op die computer. Dat draait alweer heel wat jaartjes. Het nadeel van Windows is dat dit besturingssysteem steeds logger en groter wordt na verloop van tijd. Na iedere update heb je weer minder geheugen tot je beschikking. Om daar wat aan te doen – in de hoop dat mijn internet daardoor weer wat sneller zou worden - ben ik met de ‘kaasschaaf’ langs XP gegaan. Dankzij allerlei tips en trucs van datzelfde internet is me dat goed gelukt. Mijn internet was daarna echter nog steeds zo traag.

Ik was het zaterdag zo zat toen ik 20 seconden moest wachten op een eenvoudige website, dat ik toch XP maar opnieuw heb geïnstalleerd. Eerst heb ik natuurlijk een back-up gemaakt van bijvoorbeeld mijn mail, accounts, favorieten en instellingen. Omdat ik al mijn bestanden en downloads op een andere ‘partitie’ heb, hoefde ik die niet te back-uppen. Na de herinstallatie zag het er allemaal weer goed uit. Ook alle aangesloten hardware was meteen goed geïnstalleerd. Toen kwam de snelheidstest van het internet. Wederom traag! Het lag dus niet aan XP. Al dat werk voor niets! Achteraf gezien niet helemaal waar, want buiten het internet om is de snelheid van bijvoorbeeld het opstarten van programma’s en zo wel merkbaar sneller geworden.

Nu kon ik naar de winkel rennen voor een nieuwe computer, maar ik had verder geen klachten over het apparaat. Toch ben ik naar de winkel gegaan voor plan B. Ik heb een nieuwe losse netwerkkaart gekocht en deze geïnstalleerd. De netwerkaansluiting die op het moederbord van mijn computer zit is gewoon niet meer goed. Dat kon haast niet anders. Nadat ik deze had uitgeschakeld en mijn netwerkkabel op de nieuwe kaart had aangesloten, klikte ik met gekruiste vingers op het internet icoontje. Internetten is nu weer leuk op mijn gewone computer.

En wat doe je dan op zo’n warme 1e pinksterdag? Je neemt je visite gewoon mee naar Lelystad aan zee. Eigenlijk is het geen zee meer. Vroeger wel. Dus eigenlijk had dit logje ‘Lelystad aan het IJsselmeer’ moeten heten. Maar Lelystad aan zee klinkt een stuk Zandvoortiger.

Klik op de foto voor een grotere versie.

Dan wordt het weer een mooie en vooral zonnige dag. Voor nu houdt de zon het even voor gezien en zie ik de zon langzaam ondergaan vanaf mijn balkon.

Op mijn werk zenden we iedere werkdag op Regio TV tussen 14.00 en 16.00 uur foto’s uit van kijkers en luisteraars. Aangezien ik heel vaak kijk als ik werk, heb ik ook eens een foto opgestuurd. Vervolgens even buurten bij de jongens van vormgeving deed de rest.

De laatste. Jose en ik waren toch in de buurt, dus is het niet zo raar de we het gebied rond rue Sainte Croix de la Bretonniere bezocht hebben. Mij werd verteld dat dit een sjieke buurt is waar veel rijke homo’s wonen. Daar is geen woord van gelogen. Het aantal stelletjes dat ik zeg in veel te dure haute couture of andere flamboyante kleding was extreem. De winkels die dit verkopen zijn daar ruim vertegenwoordigd. Het is daar belangrijk om zien en gezien te worden. De aandacht die dat genereerd is enorm. Ik voelde me daar zo niet homo in mijn G-Star spijkerbroek en mijn t-shirt van de H&M. Maar leuk was het daar wel.

Zaterdagavond stond het gebied rond de Grande Arche op het programma. Dat staat daar ook wel bekend als La Défence en Le Dome. Het is een beetje te vergelijken met het gebied rond het WTC in Amsterdam. Maar dan groter. Daar voegde Angy en Romain zich ook weer tot ons gezelschap. We hebben daar net als eerder die dag met z’n vieren gegeten. Tegen het einde van de avond gingen we terug naar het centrum van Parijs. Angy en Romain besloten om naar huis te gaan. Jose en ik gingen naar The Eagle. Daar waren we vrijdagavond ook geweest. Dat beviel ons zo goed dat we er weer naar toe wilden. Ons goede voornemen om het niet al te laat te maken viel dan ook in duigen.

Vandaag was alweer de dag van het afscheid. Om 10.15 uur namen Jose en ik afscheid van elkaar op Gare du nord. Dat was best wel even heftig. Jose hield geen droge ogen en ik had er ook bijna last van. Maar dat kon ook niet anders. We hadden echt drie te gekke dagen samen met waanzinnig veel lol. We hebben afgesproken elkaar snel weer te zien. Jose komt dan zeer waarschijnlijk deze kant op.

Klik op de foto voor een grotere versie.